Verontrustende Veiligheidscijfers uit Texas
Zelfrijdende auto’s zouden veiliger moeten zijn dan menselijke chauffeurs. Dat was tenminste altijd de belofte. Maar recente gegevens uit Austin, Texas vertellen een heel ander verhaal over Tesla’s autonome taxi-vloot.
De waarheid achter de robotaxi’s blijkt verrassend anders dan verwacht. Officiële statistieken van het bedrijf zelf onthullen een ongemakkelijke realiteit over hoe deze voertuigen presteren in vergelijking met gewone bestuurders.
Wat de Cijfers Echt Laten Zien
Volgens de Amerikaanse wegverkeersveiligheidsautoriteit NHTSA en onafhankelijk onderzoek gebeuren lichtere incidenten met menselijke bestuurders ongeveer eens per 370.000 kilometer. Politierapporten zijn nodig bij ongeveer één op de 800.000 kilometer, terwijl ernstige ongelukken voorkomen op ruwweg 1,1 miljoen kilometer.
Tesla’s vloot van 43 autonome voertuigen in Austin vertelt echter een totaal ander verhaal. In slechts acht maanden operationele tijd legden deze robotaxi’s ongeveer 1,3 miljoen kilometer af. Het resultaat? Veertien afzonderlijke ongevallen.
Dat betekent een botsing elke 92.000 kilometer – viermaal zo vaak als bij ervaren menselijke chauffeurs achter het stuur.
Met Wat Botsen Deze Zelfrijdende Auto’s?
De officiële rapporten aan de NHTSA-database geven een gedetailleerd overzicht van de incidenten:
- 5 aanrijdingen met andere voertuigen
- 5 botsingen met stationaire objecten
- 1 incident waarbij een fietser betrokken was
- 1 botsing met een dier
- 2 aanrijdingen met diverse andere objecten
Eén specifiek voorval is bijzonder verontrustend. Een autonome Tesla raakte een SUV met een snelheid van slechts 3,2 kilometer per uur. Ondanks deze lage snelheid was de impact zwaar genoeg om één persoon naar het ziekenhuis te brengen.
Het Menselijke Vangnet Dat Niemand Ziet
Hier wordt het verhaal nog interessanter. Tijdens het grootste deel van de testperiode in Austin zaten ingenieurs in de voertuigen. Deze professionals konden op elk moment ingrijpen met een noodstopknop.
Hoeveel extra ongevallen werden voorkomen door menselijke tussenkomst? Die informatie blijft verborgen voor het publiek. De werkelijke veiligheidsprestaties zouden dus nog slechter kunnen zijn dan de officiële cijfers suggereren.
Wordt Het Beter of Slechter?
Je zou verwachten dat kunstmatige intelligentie leert van ervaring en steeds veiliger wordt. De trends wijzen echter de andere kant op.
Alleen al in december en januari meldde Tesla vijf nieuwe crashes. Dat betekent dat bijna 36% van alle incidenten plaatsvond in slechts de laatste twee maanden van de testperiode.
Deze versnelling roept serieuze vragen op over de ontwikkelingsrichting van het systeem.
Transparantie Problemen Stapelen Zich Op
Het eerder genoemde ziekenhuisincident gebeurde in juli 2025. Aanvankelijk rapporteerde Tesla dit als een ongeval met uitsluitend materiële schade. Pas vijf maanden later – in december – werd de classificatie stilletjes aangepast naar “licht letsel met ziekenhuisopname.”
Deze vertraagde erkenning van feiten wekt twijfels over de volledigheid en eerlijkheid van Tesla’s rapportagesysteem. Hoeveel andere details worden achtergehouden of vertraagd gerapporteerd?
Wanneer Technologie Simpele Signalen Mist
Video-opnames van gebruikers tonen hoe ver het systeem nog van perfectie verwijderd is. Een wijdverspreide YouTube-video toont een Tesla robotaxi die recht een actieve wegwerkzone inrijdt.
De auto negeert volledig een wegwerker die met handgebaren duidelijk maakt dat doorgaan verboden is. Zonder fysieke barrières kon het systeem de menselijke gebaren simpelweg niet interpreteren. Het voertuig bleef vastzitten op de bouwplaats totdat het controlecentrum op afstand ingreep.
De Kloof Tussen Beloften en Prestaties
Het management heeft herhaaldelijk verklaard dat hun camera-gebaseerde autopilot-systeem veel veiliger is dan mensen. Ze beloofden zelfs de testvloot met tien keer uit te breiden naar de helft van het land.
De werkelijke cijfers en video-bewijsmateriaal schetsen echter een somber beeld. Het project blijft vastzitten in slechts twee steden, terwijl ervaren menselijke chauffeurs aanzienlijk betrouwbaarder blijken dan deze miljarden kostende technologie.
Dit roept een logische vraag op: waarom mogen inwoners van Austin deze diensten nog steeds op stadsstraten gebruiken?
