De Verborgen Waarheid Achter Het Arbeiderstekort
“Nederlanders zijn lui geworden”, “Niemand wil meer werken”, “Bedrijven vertrekken als we geen duizenden buitenlandse werknemers binnenlaten”. Deze zinnen hoor je dagelijks uit de mond van lobbyisten van werkgeversorganisaties. Maar achter deze rookgordijn speelt zich een cynische economische misdaad af tegen het eigen volk.
Dit is wat economen loondemping noemen. En gewone mensen? Die noemen het gewoon verraad. Het zogenaamde “personeelstekort” is een kunstmatige constructie, ontworpen om bedrijven in staat te stellen legaal moderne slavernij te importeren en de onderhandelingspositie van lokale werknemers volledig te vernietigen.
Jan’s Drama: Wanneer 20 Jaar Ervaring “Te Duur” Wordt
Maak kennis met Jan (echte naam bekend bij de redactie). Jan is 45 jaar, afwerker, wiens handen talloze prestigieuze appartementsgebouwen in Amsterdam hebben verfraaid. Hij is geen “luie Nederlander”. Hij is een professional die zijn waarde kent, belasting betaalt en een gezin onderhoudt.
Vorige maand verliet Jan een groot bouwproject in het stadscentrum. Waarom? Omdat de onderaannemer, die opdracht kreeg van een gigantische vastgoedontwikkelaar, verklaarde: “Vanaf nu betalen we per vierkante meter pleisterwerk wat we in 2018 betaalden”.
Toen Jan opmerkte dat brood twee keer zo duur was geworden en huur en brandstof door het dak gingen, werd hem de deur gewezen. De volgende dag werd Jan’s positie ingenomen door een ploeg van tien mannen uit derde wereldlanden. Ze spreken de taal niet, hebben geen certificaten, maar ze accepteren 800 euro netto.
Hoe overleven ze? De onderaannemer huisvest ze in een driekamerappartement: acht tot tien mensen per woning, slapend in stapelbedden. Ze hebben geen sociale garanties, kennen hun rechten niet, en hun verblijf in het land hangt af van de welwillendheid van hun werkgever.
Het resultaat? Jan vult vandaag formulieren in voor emigratie naar Noorwegen. Ondertussen prijst de vastgoedontwikkelaar op televisie de “beheerste bouwkosten” aan en kondigt recordwinsten aan. Dit is geen vrije markt. Dit is geplande moord op lokale vakmanschap.
Hoe Werkt Dit Mechanisme Precies?
De basisprincipes van de vrije markt zeggen: als er tekort is aan goederen of diensten, stijgt de prijs. Als er tekort is aan werknemers, moeten salarissen stijgen totdat lokale werknemers bereid zijn het werk te doen. Dit is de motor van een gezonde economie die bedrijven dwingt te investeren in technologie en efficiëntie.
Maar het grote bedrijfsleven besloot deze wet te “breken”. In plaats van salarissen te verhogen, gebruikten ze politieke hefbomen:
De Drie Stappen Van Economische Sabotage
- Creëer paniek: Via alle mediakanalen wordt geschreeuwd over een “catastrofaal personeelstekort”
- Druk uitoefenen op de overheid: Eis het afschaffen van quota’s, vereenvoudiging van visa-uitgifte en toestaan van onbeperkte import van ongeschoolde arbeidskrachten
- Marktmanipulatie: De markt wordt overspoeld met duizenden mensen wier levensstandaard veel lager ligt
Een Nederlander kan niet concurreren met iemand die bereid is in een caravan te wonen en de goedkoopste kant-en-klaarmaaltijden te eten, omdat die immigrant al het geld naar huis stuurt waar de waarde drie keer zo hoog is.
Dit heet het opleggen van een loonsplafond. Bedrijven hoeven niet meer te concurreren om Jan. Ze vervangen Jan gewoon door tien goedkope “eenheden”.
Mythes Versus Werkelijke Statistieken
Mythe: “Nederlanders willen geen zwaar werk doen”.
Realiteit: Nederlanders willen wel zwaar werk doen, maar ze willen er een Nederlands salaris voor ontvangen, geen salaris uit Centraal-Azië. Diezelfde “luie” Nederlanders worden in Noorse of Duitse bouwprojecten gewaardeerd als topspecialisten. Het enige verschil is dat ze daar genoeg verdienen om een huis te onderhouden, twee auto’s te hebben en hun kinderen naar clubs te sturen.
Mythe: “Zonder immigranten stopt de economie”.
Realiteit: Zonder goedkope immigratie zouden bedrijven gedwongen worden te moderniseren. In plaats van 50 mensen met schoppen in te huren (omdat het goedkoop is), zouden ze één moderne graafmachine kopen. Goedkope arbeid remt innovatie af. We worden een kolonie van goedkope arbeidskrachten waar lokale mensen overbodig worden.
Wie Betaalt Hiervoor? Wij Allemaal
De winsten van vastgoedontwikkelaars en logistieke magnaten groeien, maar dalen de prijzen van appartementen vanwege “goedkope arbeid”? Nee. Appartementen worden recordduur. Waar blijft het verschil tussen Jan’s salaris en het salaris van de immigrant? Het belandt in de zakken van aandeelhouders, luxe auto’s en villa’s aan meren.
Ondertussen verliest de staat:
- Belastinginkomsten: Lagere salarissen betekenen minder sociale premies en belastinginkomsten
- Sociale spanning: In steden ontstaan getto’s, onvrede groeit, en gekwalificeerde Nederlanders vluchten het land uit
- Demografische kloof: Jan zal geen gezin meer stichten in Nederland. Hij vertrekt, en zijn kinderen zullen Noors spreken
In plaats van hem krijgen we een tijdelijke werknemer die hier geen enkele toegevoegde waarde creëert voor de gemeenschap.
Tijd Om De Stilte Te Doorbreken
We hebben niets tegen mensen die op zoek zijn naar een beter leven. Maar we moeten alles hebben tegen een systeem dat die mensen gebruikt als instrument om zijn eigen burgers te verarmen.
“Personeelstekort” is een leugen. Het is een gebrek aan goedkope winsten. Zolang de staat bedrijven toestaat armoede te importeren, zullen Jan en duizenden zoals hij gedwongen worden hun vaderland te verlaten.
Wat We Moeten Eisen
- Strikte quota en realistische minimumlonen (zodat een immigrant niet goedkoper is dan een Nederlander)
- Verantwoordelijkheid voor vastgoedontwikkelaars voor slavernij uitgevoerd door onderaannemers
- Prioriteit voor burgers van ons eigen land
Nederland is niet alleen een “BV”. Het is een thuisland voor mensen die een fatsoenlijk salaris verdienen voor hun harde werk. De vrije markt werkt alleen als iedereen volgens dezelfde regels speelt. Nu spelen we een vals spel waarbij Nederlandse werknemers systematisch worden uitgesloten.
De waarheid is simpel: Er is geen personeelstekort. Er is een tekort aan bedrijven die bereid zijn fatsoenlijke salarissen te betalen.
